در دام هجرت...

سبك بال مرغكي بودم
پرستوي ديار خود
چه زيبا لانه‌اي داشتم
نفس گرم وهمدمم محبوب
زلال، آب رودخانه‌اي داشتم
به شاخسار وطن پر مي‌گشودم
نه قيد و هرگز نه بندي
نسيم زندگاني بود وپرگشودن